Assistent-juf

Zojuist belt mijn mentor. Vanmiddag hebben we de één na laatste voorbereidingsles voor het mondeling examen op 12 januari. Ze is altijd keurig op tijd, maar dit keer heeft ze vantevoren nog een afspraak. Of ik de sleutel van het klaslokaal alvast wil ophalen en de medestudenten binnen wil laten. Mijn hart maakt een sprongetje. Ze bedoelt immers te zeggen dat ik ben gepromoveerd tot assistent-juf! In mijn gedachten zie ik mij me melden bij de balie: ‘De sleutels van het klaslokaal, alstublieft!’ Ik loop naar de tweede verdieping, waar de rest al vol ongeduld staat te wachten. Ik groet hen vriendelijk, de sleutel nadrukkelijk voor mij uit houdend. Glimlachend laat ik hen binnen, vraag hen plaats te nemen en nog even rustig te wachten tot de mentor arriveert. In de tussentijd mogen ze natuurlijk wel zachtjes onder elkaar praten of iets voor zichzelf doen. Ik kijk er nu al naar uit! Volwassenen-educatie noemen ze dat!