Slijmjurk

Tijdens de wandeling met Floppy moest ik even bij de apotheek zijn. Ik bond ‘m vast aan een paaltje en nam plaats in de wachtrij binnen. Door het raam hield ik hem in de gaten. Binnen vijf minuten stonden twee meisjes naast hem, in adoratie. Ze trokken zelfs hun handschoenen uit om zijn zijdezachte vachtje te strelen. Even later stapte een oudere man van zijn fiets om hem een goedkeurend klopje te geven. Een paar uur later mocht hij mee naar Intratuin, op een deken in het boodschappenwagentje. En weer schaarden medewerksters en klanten zich om hem heen. Floppy liet het allemaal stoïcijns over zich heenkomen, maar op de terugweg rechtte hij zijn schouders en schudde zijn haren. Hij heeft ‘het’ nog steeds. Niet slecht voor zo’n oude baas.