Solex

Eigenlijk ben ik niet echt jong meer. Ik voel me piep en pril, maar heb toch al een 4 in mijn leeftijd staan. Toch is een Solex iets van nog vroeger voor mij. Ik had er tot vandaag wel eens van gehoord, maar geen persoonlijke ervaring mee. Vandaag stond een teamdag op het programma. ’s Ochtends zakelijk, inhoudelijk en hard werken. ’s Middags iets leuks. En dat ‘leuks’ werd dus een ritje op een Solex. We kregen een korte uitleg hoe zoiets werkt. Hard fietsen, dan het motertje op de band laten zakken et voila: je hoeft niet meer te trappen maar snort er vandoor. Omdat je niet echt hard gaat, hoef je geen helm op. Het was echt even wennen en in het begin ging zelfs dat slakkengangetje mij wat te hard. Het stuur is door dat motertje best zwaar en het nog niet helemaal droge wegdek maakte het remmen niet gemakkelijker. Maar na een tijdje kreeg ik de smaak te pakken en ‘scheurde’ ik op topsnelheid mijn collega’s voorbij. Ruim anderhalf uur hebben we de omgeving van Den Bosch onveilig gemaakt, toen werd het te koud en lonkte de warme chocolademelk met slagroom. Met een brede lach en rode wangen werden de Solex-en weer ingeleverd. Voor herhaling vatbaar!