Op de kast

Mijn baas en ik kunnen het goed met elkaar vinden, zeker op het gebied van humor. Al gebiedt de eerlijkheid me wel toe te geven dat hij mij vaker op de kast heeft dan ik hem. Maar vandaag lukte het toch. Hij was met een coachingsopdracht bezig. Daarvoor moest hij beschrijven hoe hij omgaat met collega’s waar hij ‘allergisch’ voor is. Nu is hij beslist geen allemansvriend, maar echt een bloedhekel aan een collega hebben, nee. Gelukkig was er een alternatief: een bekend iemand. Op een gegeven moment vroeg of ik even iets wilde doen voor hem. Ik keek waar hij precies mee bezig was om in te kunnen haken en zag de print op zijn bureau liggen. Nadat het klusje was genoteerd, vroeg hij of ik kon inschatten aan wie hij echt een geweldige hekel had. Ik dacht (voor de vorm) even na en zei toen de naam die op de print stond. Zijn mond viel open. ‘Wist je dat? Heb ik dat wel eens verteld?’ Ik schudde mijn hoofd. Hij was perplex over mijn mensenkennis. Jammer dat ik mijn gezicht niet zo heel lang in de plooi kon houden!