You gotta move

Het enige hoorbare geluid is een soort geklepper. Verder niets. Floppy en ik kijken elkaar aan. Ik verbaasd en lichtelijk verontrust, hij probeert neutraal te kijken maar ik zie een glimpje hoop. Hij moet naar de hondenkapster. Dat vindt hij niet leuk. En nu geeft de auto geen teken van leven! Ik probeer het nog een keer, maar met hetzelfde resultaat. Dat wordt bellen. Gelukkig is de wegenwacht in de buurt en hoeven we niet lang te wachten. Helaas is het niet die leuke columnist van de Kampioen, maar hij heeft de motor wel snel aan de praat. De accu is stuk. Aan mij de schone taak om de auto zonder de motor af te laten slaan naar de garage te brengen. De kapster blijkt ook in de buurt en neemt Floppy alvast mee. Volstrekt niet naar zijn wens, maar daar letten we even niet op. Een paar uur later haal ik ‘m op. Hij ‘vertelt’ honderduit over het niet geleden leed en ruikt naar kerstbomen. Ik weet niet wie van ons het meest verheugd is als we wegrijden. De auto snort als een zonnetje en Floppy ook. You gotta move!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s