Eenzaam

Nu mijn moeder op vakantie is in Oostenrijk, blijft Floppy overdag alleen. Wij werken allebei en hoewel we proberen om de thuisdagen goed in te plannen, lukt dat niet elke dag. Dan heeft Floppy het huis voor zichzelf. Leuk vindt hij dat niet; het is een echte gezelschapshond. En dat liet hij gisteren dus ook behoorlijk merken bij ons vertrek: hij hoefde geen aai en hij wilde geen kluifje. Hij liep zwaarbeledigd weg om zich in een hoekje alvast heel erg eenzaam te gaan voelen. ’s Middags kreeg ik van mijn baas wat uren vrij, omdat het de afgelopen week erg druk was geweest. Ik snelde dus naar huis om Floppy te gaan verblijden. Als verrassing had ik ook al een kluifje bovenaan de trap naar de voordeur gelegd; hij zou het toch wel hebben gevonden? Toen ik het huis binnenkwam, ging er achteraan in de hal een kopje omhoog. Slaperig kwam hij uit zijn mandje, aarzelend kwispelend: ‘Ben je nou al terug?’ En toen we boven kwamen, lag daar een onaangeroerd kluifje. Ik heb zo het gevoel dat ik behoorlijk in het ootje ben genomen!