Windmolentje

Mijn moeder en ik vinden het heerlijk om bij Intratuin rond te hangen. Snuffelen, gericht zoeken en zomaar wat rondkijken. Vandaag wilden we twee rozenstruiken als dank voor onze pastoor kopen. Hij heeft onze huwelijksmis perfect verzorgd. En zijn tuin ligt er zo kaal bij. We vonden twee schitterende exemplaren. Op weg naar de kassa kwamen we langs een grote bak windmolentjes. En zonder na te denken legde ik er twee in het wagentje: een voor mijn moeder en een voor mij. Bij haar thuis in de tuin stond het al meteen enthousiast te draaien! Je werd er gewoon blij van! We dronken nog een kopje koffie en toen liep ik terug naar huis. Onderweg hield ik het windmolentje in de wind en bewonderde de felle kleuren. Maar op het moment dat iemand me tegemoet liep, liet ik het zakken, toch een beetje gegeneerd. Dichterbij gekomen zei de man lachend: ‘He, laat ‘m nou draaien! Ik genoot zo van je vrolijke blik en het windmolentje!’ Toch leuk dat iets eenvoudigs als een gekleurd windmolentje in de zon mensen gelukkig maakt.