Wolkbreuk

Vandaag werkte ik thuis. Ik had manlief op de bus gezet en terug thuis de pc aangezet. Af en toe werd mijn aandacht afgeleid door het stevige gekletter op het dakterras. De temperatuur was heerlijk, maar wat een water kwam er naar beneden! Och, ik hoefde er niet uit, Floppy lag te slapen aan mijn voeten. De ingredienten voor een smakelijke, voedzame lunch waren al aanwezig. Dus ik zag pas hoe het er buiten aan toe was gegaan toen ik mijn man weer ging ophalen. Takken van bomen, groene bladeren op de weg, grote plassen rondom volgelopen riolen. En mijn gisteren gewassen autootje zat onder de stukgeregende bloesem! Wel een centimeter dik. De drek had vieze strepen getrokken richting wegdek. Had ik daar nu gisteren zo hard op staan poetsen? Maar mijn leed is te overzien: keertje wasstraat en ’t is over. Ik heb medelijden met de vroege vakantiegangers op de campings in Zeeland!