Onbegrijpelijk

Zelfs in deze fijne en leuke bruidsdagen lukt het blijkbaar toch om boos te zijn. Boos op de reorganisatie en het onbegrip van collega’s buiten onze afdeling. We proberen echt om ‘de winkel open te houden’. Om projecten niet te vertragen ondanks het feit dat je niet eens weet of je nog bij het project betrokken bent over drie weken. En om geen ‘ja’ te zeggen als je weet dat het capaciteittechnisch niet kan. Dus zei ik ‘nee’ tegen iemand die vroeg of we ‘net als vorig jaar’ iets wilden regelen. Ik legde uit dat een van mijn collega’s al een functie buiten onze afdeling heeft aanvaard en de andere met zwangerschapsverlof thuis is. Dus dat mijn ‘halve’ collega en ik het een beetje druk hebben. Dat deze opdracht veel omvangrijker is dan hij dacht en dat ze best zelf een keer iets kunnen verzinnen en regelen. Want dat ik toch echt over twee weken ‘ook nog eens vrij neem’ in verband met mijn huwelijk. En toen was hij boos. En daarom ben ik nu boos. Gelukkig is het bijna weekeinde!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s