Zuid-Afrika

Terwijl we bij de bruidswinkel wegrijden met het pak van mijn aanstaande op de achterbank, belt mijn moeder. ‘Hoe laat komen jullie koffie drinken?’ Verbaasd kijk ik mijn vriend aan. ‘Hoezo?’ ‘Nou, gewoon, zomaar, ik zie jullie zometeen wel, dag!’ en ze verbreekt de verbinding. Och, een kopje koffie gaat er altijd wel in. Maar ik voel aan mijn theewater dat er iets achter zit. Als we bij haar voor de deur uitstappen, passeert een auto met daarin een uitbundig zwaaidende jongen: mijn neef uit Zuid-Afrika! Hij was op werkreis in Berlijn en kwam als verrassing even langs bij zijn pa en dus ook bij zijn tant. Mijn oom tracteert op verruklik appeltert. We praat zo skieliek by over allerhande onderwerp. Het is een gou besoek, maar het is baie gesellig. Jammer dat Suid-Afrika zo ver is.