Schoenen

‘Wel verhip!’, zegt mijn collega en kijkt onthutst naar mij en weer naar zijn voeten. Of liever gezegd: zijn schoenen. Meer in het bijzonder: zijn twee verschillende schoenen!! Hij heeft een donkergrijze en een roetzware schoen aan. Het verschil is niet opvallend, maar wel aanwezig. De andere collega’s worden erbij geroepen: wat nu? Na lang beraad besluit mijn collega er de humor van in te zien en gaat weer aan het werk. Gedurende de dag wordt er af en toe een misplaatste grap gemaakt, maar daar blijft het verder bij. Ik heb bewondering voor hem. Maar ja, hij is een man. Een vrouw zou in zijn situatie heel anders hebben gehandeld. Linea rectra naar huis zijn gereden om het euvel te verhelpen. Met schaamrood op de wangen, ik weet het zeker. Maar hij trekt zich er niets van aan en lacht gewoon mee met de rest. Volgens mij is het soms best wel handig om een man te zijn.