Glazenwasser

Onze glazenwasser houdt het voor gezien. Hij heeft er genoeg van. Ziet het niet meer zitten en stopt er dus mee. Wij zien onszelf wel zitten door die vuile ruiten. Naar buiten kijken is ineens een kunst geworden. Dus ik ben aan het telefoneren geslagen naar bedrijven hier in de buurt. Het gaat om drie appartementen in een keer, een welkome klus lijkt mij. Maar ik krijg telkens weer ‘nee, bedankt’ te horen. Zelfs de belofte van een extra kopje koffie is niet voldoende om hen over te halen. De laatste adviseerde me de ramen zelf te wassen met zo’n magneetwisser. Iedereen kent ze: onwerkbaar! Je raakt vooral bedreven in het naar beneden lopen, sponsje oppakken en wisser weer optrekken. Er zit niets anders op, ik moet binnenkort op de ladder gaan balanceren. Als jullie een tijdje niets horen, dan weet je dus waar ik lig. Naast dat sponsje.