Crisissituatie

Ik kuste mijn aanstaande gedag, knuffelde de hond en ging naar mijn werk. Maar ik was de stadsgrens nog niet gepasseerd, of het begon te sneeuwen. Niet een paar vlokken, zoals we hier in Nederland gewend zijn, maar vette dikke knapen, die de weg in een oogwenk bedekten. Het verkeer stond vrijwel stil. En een kwartier later was ik dus nog geen meter opgeschoten. De parallelweg opzoeken bleek een tijd later geen goede actie. Er was niet gestrooid en voordat ik een paar kilometer verder was, had ik al vijf auto’s op z’n kant in de berm geteld!! Na bijna twee uur bereikte ik eindelijk kantoor, een rit die me normaalgesproken nog geen half uur kost. Het kan hier in Nederland ook nooit eens gewoon gaan, je hebt hoe dan ook meteen een crisissituatie te pakken!