Valentijnsdag

Afgelopen vrijdag stond ik met drie mannelijke collega’s in de lift. ‘Oke heren, klein onderzoekje: wie van jullie heeft al een Valentijnskaart gekocht?’ Alledrie ontkenden ze. ‘Maar ik heb het haar wel gevraagd en ze zei dat het niet hoefde!’, verweerdde een van hen zich. ‘Natuurlijk zeggen we dat’, lichtte ik hem de denkwijze van de gemiddelde vrouw toe: ‘Maar we zijn heel verdrietig als jullie daarnaar luisteren!’ ‘Ja zeg, hoe weet ik dan dat ik het goed doe? Zo snap ik er niets van!’, reageerde de tweede. ‘En daarom vinden jullie ons zo interessant! Het hoort er allemaal bij!’ De ander antwoordde dat hij geen vriendin had. ‘Dat maakt niet uit, Valentijnsdag is inmiddels vanuit commercieel oogpunt ook geschikt voor familie en vrienden. Je kunt er dus ook een aan je moeder of de buurvrouw sturen.’ Schaapachtig beterschap belovend stommelden ze de lift uit. Mannen, je moet ze ook alles uitleggen.