Net als wij toen

Mijn tante is erg ziek. Ze heeft een paar keer op het randje gezweefd. Maar telkens gebeurde er een klein wondertje en herstelde ze. Net als mijn vader toen. In het ziekenhuis werd ze de vrouw van zes miljoen genoemd: ze had een kans van één op zes miljoen dat ze de operatie zou overleven en zie, ze presteerde het toch maar weer mooi. Net als mijn vader toen. Maar het ziet er naar uit dat ze nu al haar gelukspunten heeft verspeeld. Ze mocht van de specialist samen met mijn oom naar Zuid-Afrika, waar een van mijn twee neven woont. Mijn andere neef kwam voor de kerstperiode over en zo brachten ze een heerlijke tijd door. Daarna ging het wat minder. Net als bij mijn vader toen. En nog wat minder. En gisterenavond kregen we een email: ze komt niet meer naar huis. Complicaties, maagbloedingen en algehele verslechtering zorgen ervoor dat ze in het huis van haar oudste zoon zal sterven in plaats van thuis in haar eigen bed. Maar ze zijn wel samen, net als wij toen. Een sterfproces is indrukwekkend, maar warm. Angstaanjagend, maar liefdevol. En hoe dan ook, ze zullen verder moeten. Net als wij toen.