Jeugdzonde

Tijdens ons teamuitje afgelopen vrijdag kregen we het over jeugdsentiment. Ons team bestaat uit collega’s waar tussen de jongste en de oudste een kleine dertig jaar zit. Een collega en ik hadden elkaar gevonden tussen de generatiekloven. ‘Ken jij die pop van de man van zes miljoen nog? Je kon door een gaatje in zijn achterhoofd zo door zijn oog kijken!’ ‘Nou en of, mijn broertje had er zo een. Maar weet jij nog hoe de Hulk in het echt heette voordat hij de Hulk werd? Bill Bixby!!’ En zo ging het een tijdje door. Een jongere collega voelde zich buitengesloten: ‘Jullie kennen Knight Rider toch ook? Die ken ik dan weer!’ ‘Ja nou, ik had ook zo’n rood lampje dat heen en weer ging op mijn fiets.’ De hele groep viel stil en hij begreep dat hij zich versproken had. ‘Nou ja, iedereen heeft toch wel een jeugdzonde?!’, schokschouderde hij. Ik knikte. Ik had een rode broek, witte sokken en zwarte bootschoenen en pretendeerde een look-alike van Michael Jackson in Beat it te zijn. Maar dat heb ik mijn collega’s dus maar niet verteld!