Kerstengel

Mijn jaarlijkse terugkerende wens is een witte kerst, maar helaas gebeurt dat in Nederland maar zelden. Op eerste kerstdag zouden we met z’n allen bij mijn moeder eten. Toen we aankwamen, viel mijn mond open. Ze woont in een rijtjeshuis met een tuin ervoor en tussen nummer 20 en nummer 16 in was het bij nummer 18 wit. Niet zomaar een beetje, maar op de bomen, het pad en de buxussen bij de deur, overal lag sneeuw. Bleek dat mijn moeder zakken vol nepsneeuw had gekocht. Tot groot vermaak van de buren had ze de hele ochtend sneeuw in de lucht gegooid die vervolgens neerdwarrelde op de plek van bestemming. Net echt! Eenmaal binnen was het plezier nog niet over, want menig voorbijkomend wandelaar strekte verbaasd zijn hand uit om de sneeuw op het muurtje te voelen. Ik werd helemaal blij en vrolijk van haar verrassing. Een echte kerstengel heeft mijn wens dit jaar vervuld!!