Surprise!

In het schemerdonker stap ik uit bed. Mijn ogen zitten nog dicht van de slaap. Ik localiseer Floppy: ik ben meermalen over hem gestruikeld door zijn voorliefde voor mijn kant van het bed. Geen favoriete manier van wakker worden. Dan zie ik mijn pantoffels staan. Er zit iets in!! Ogenblikkelijk vormt zich een rij van gebeurtenissen van vroeger voor mijn ogen. Sinterklaas die iets had achtergelaten op een onverwachte plek. Zwarte Piet die vanuit het niets ineens een handvol lekkers door de kamer gooide. Met kloppend hart neem ik een verwachtingsvolle duik naar de grond. Om te constateren dat het mijn sokken zijn. Die had ik zelf gisterenavond in mijn sloffen gefrut. En het vervolgens vergeten. Gedesillusioneerd stap ik onder de douche. Ach, ik geloofde immers toch niet meer in Sinterklaas. Maar het was wel leuk geweest!