Appelmoes

We zaten in een schattig klein huisje, een gite, midden in de Ardennen. Het dorpje had een kerk en een twintigtal huizen, en verder niets anders dan rust en stilte. Precies wat we nodig hadden. De eigenaren waren vaak aanwezig, maar nooit opdringerig. Ze verrasten ons met bloemetjes uit eigen perk, eitjes van eigen leg en allerlei groentes uit eigen tuin, naast nog allerlei andere aardigheidjes. Ik had een doosje eigengemaakte peertjes meegenomen en gaf die als blijk van waardering aan hen. Meteen werd ik meegenomen naar de schuur. Waar ik ook maar kon kijken stonden kistjes appels. Voor moes, taart, wijn, hand en ander gebruik. Zoveel als ik wilde. Uiteraard had ik geen keus. Dus thuisgekomen heb ik er weer een middagje schillen op zitten. En zit nu achter een schaaltje eigengemaakte appelmoes. Niet gek voor een stadskind!