Vette pech

Vanochtend las ik op internet dat een van de bandleden van BZN was gestorven. Na een zwaar ziekbed van twee jaar heeft hij eindelijk rust gevonden. De overige bandleden waren opgelucht dat aan zijn lijdensweg een einde was gekomen, maar uiteraard ook oprecht verdrietig. ’s Middags hoor ik in de auto dat Andre Hazes is overleden. En dat Nederland overmand is door verdriet. Allerlei bekende en minder bekende mensen worden geinterviewd. Programma’s worden omgezet. Allerlei liedjes worden gedraaid. Je kunt er niet omheen al zou je het willen. Ik heb niets tegen Andre Hazes. Ik zing de teksten van een aantal liedjes mee. Ik vind het triest voor zijn nabestaanden, dat hij zo jong nog al volledig op was. Maar het meest heb ik toch te doen met Dirk van der Horst en zijn familie en vrienden. Zelfs dat kleine beetje publiciteit rondom zijn overlijden wordt overschaduwd. Volgens mij kijken ze vanaf de hoge hemel samen op ons neer en verbazen zich.