Ootjes

Het leek alsof Floppy iets verkeerds gegeten had. Hij keek heel zielig en moest een paar keer overgeven. Toen er echt niets meer in zijn maag zat (details opvraagbaar via email), ging hij aan de diarree. Bevestiging van mijn vermoedens. Ik hield in de gaten of hij voldoende dronk, dan zou het vanzelf wel goedkomen. Maar het kwam niet goed. De hele nacht stond hij telkens weer te piepen en moest hij eruit. Op een gegeven moment zag ik zelfs bloed in zijn ontlasting! Dus vanochtend maar naar de dierenarts. Hij constateerde gelukkig hetzelfde: Floppy werd met een prikje en een zuiveringstablet naar huis gestuurd. Thuis loste ik het tabletje op in zijn water. Volgens de dierenarts was het reuk- en smaakloos. Maar dan kent hij Floppy nog niet. Die trok letterlijk zijn neus op. Maar dan kent hij mij nog niet. Ik deed dus alsof ik er wat melk bij goot, dat vindt hij heerlijk. Toen ik het pak terugzette, zag ik ‘m slobberen. Totdat ik wat beter keek. Hij slobberde bóven het water. En knipoogde naar me. Wie neemt nou wie in het ootje?!