Labradoodledag

Het nestje, waaruit mijn moeder een nieuw hondje mocht kiezen, werd jammergenoeg dood geboren. En omdat we het soort hond toch een keer graag van dichtbij wilden bewonderen, werden we uitgenodigd voor de labradoodledag in Venlo. Er waren zo’n twintig honden, allemaal verwant aan elkaar. Groot, klein, bruin en wit door elkaar. Het zijn opgewekte en vriendelijke honden. Toen ik er eentje benaderde zoals ik het ooit op cursus heb geleerd, met gesloten vuist voor de neus, kreeg ik een vrolijke lik over mijn pols: “Doe niet zo gek, joh, ik doe echt niets, hoor!” Eentje zag eruit of de fohn ’s ochtends was ontploft tijdens de voorbereiding: een grote pluizige vacht. We zijn er nog niet helemaal uit, maar het ziet er naar uit dat we in februari, bij een volgend nestje toch zullen zwichten.