Boerderijhond

Mijn schoonmoeder werd 65 jaar en had voor haar drie zoons, aanhang, kleinkinderen en hond een huisje gehuurd. Een lang weekeinde lang genoten we van het weer, het spelen van spelletjes, het scoubidouen en elkaar. Ik zat er een beetje dubbel in door onze zeer zieke vriend, maar ik deed mijn best. Het huisje stond op het erf van een boerderij met koeien en paarden en weilanden en kruisspinnen en boerenkool. Heel wat dus voor een stadshond als Floppy. We zaten nog maar net aan een welkomsdrankje of de officiele boerderijhond kwam zich melden. Of Floppy mocht komen spelen? Floppy heeft het normaal niet zo op vreemde honden, maar ging toch mee. We kletsten met elkaar en het duurde dus even voor we merkten dat hij echt weg was. Na heel lang roepen kwamen ze allebei aanlopen, zonder haast. Onder de mest en het eendenkroos. Ik wil niet weten waar ze zijn geweest. Maar ik heb zelden zulke stralende hondenogen gezien!