Vuilnisbak

Floppy had jeuk en bleef bijten, dus gingen we vanochtend naar de dierenarts. Het was druk, ondanks het vroege tijdstip op zaterdagochtend. Naast me zat een mevrouw met een grote hond en de plek daarnaast was nog leeg. Een mevrouw in joggingpak, merk campingsmoking, kwam binnen. Geanimeerd begon ze tegen niemand in het bijzonder te praten. Haar hondje had puppies, maar het ging niet goed met de melkvoorziening en daarom dacht ze dat de dierenarts er beter even naar kon kijken. Al kwetterend ging ze op de lege stoel zitten. ‘Och, kijk nou’, zei ze tegen het beestje, ‘nou zit je wel naast een vuilnisbak!’ De mevrouw naast haar stoof op: ‘Dit is helemaal geen vuilnisbak, dit is een rasechte Engels Dog en ik heb de stamboom bij me als u het weten wilt!!!’ De mevrouw in het joggingpak keek verbaasd en niet-begrijpend. Toen wees ze heel voorzichtig naar de andere kant. Naast haar stoel stond een vuilnisbak en een rol papier. Voor als een van de honden per ongeluk een plasje deed of zo. Ondanks de volle wachtkamer was het doodstil. Toen zei de eerste mevrouw bedrukt: ‘Sorry’. ‘Geeft niks, hoor’ luidde het antwoord: ‘had mij ook kunnen gebeuren!’