Waterballet

Terwijl ik op mijn gemakje de planten op het dakterras water gaf, kwamen mijn buren annex broer en schoonzusje thuis. Mijn schoonzusje liet haar verbrande schouders en hoofd zien: resultaat van een dagje Zandvoort. Ik kon het niet nalaten om er heel even de spuit op te zetten. Onder het mom van afkoeling zeg maar. Toen stapte mijn broer het dakterras op. Met in mijn acherhoofd de vele (verloren) sneeuwgevechten zette ik uiteraard ook de waterstraal vol op hem. Ik dacht me veilig te weten achter de schommelbank en bloembakkenafscheiding. Nooit geweten dat mijn broer zo snel was. En zo hoog kon springen. En dat ik zo nat kon worden zonder er ook maar iets tegen te kunnen doen. ’t Was wel lekker overigens met deze hitte.