Blauw bloed

Net als zoveel meisjes was ik er vroeger redelijk van overtuigd dat ik een prinsesje was, geadopteerd door liefhebbende ouders. Ik woonde eigenlijk in een prachtig kasteel, maar het was goed voor mijn persoonlijke ontwikkeling als ik ‘eenvoudig’ werd opgevoed. Toen ik ouder werd, wist ik natuurlijk dat het een kinderfantasie was en dat mijn ouders me wel degelijk zelf op de wereld hadden gezet. Maar iets van twijfel, zo net op het randje van bewustzijn, is altijd wel gebleven. Vanochtend kreeg ik echter het bewijs, toen ik bloed moest laten prikken. Ik hou er niet van en heb me tot nu toe altijd afgewend tot ik met pleister weer naar buiten mocht. Maar ditmaal werd het buisje niet meteen weggestopt en zag ik dus dat ik keurig helder rood bloed had! Rood. Niet blauw! Ik ben dus niet van adel. Weer een illusie naar de knoppen.