Flappy

We hadden haar geen van beide zien aankomen. Maar feit was dat er ineens een vrouwtjeshond om de nek van Floppy hing. Aan de verkeerde kant wel te verstaan! In een paar seconden tijd zag ik in plaats van een rustig snuffelende hond ineens een kluwe gegrom en gebijt met overal pootjes en staarten. Floppy zat gelukkig aan de riem, dus met een ferme ruk kon ik hem onder de grotere hond vandaan trekken, die vervolgens afdroop van waar ze vandaan kwam. Met Floppy was het slechter gesteld. Mijn broek zat onder zijn bloedspetters, z’n oor droop en ook een oog zat er lelijk uit. Thuis hebben we hem een beetje afgedept en zijn toen naar de dierenarts gereden. Gelukkig viel het mee: bij zijn oog zaten alleen oppervlakkige wondjes. Zijn oor was bijna doorboord; er kon net geen gouden ring doorheen. Hij kreeg een injectie tegen infecties en mocht weer mee naar huis. Nu ligt hij in zijn mandje. Zeer tam. Een kluifje is welkom, mits gebracht. En een oor hangt een beetje. ’t Is dus een paar dagen geen Floppy maar Flappy.