Pyamaparty

We waren amper in slaap, toen het brandalarm afging in ons hotel in Washington. Een vreemde gewaarwording. Mijn eerste gedachte was dat ik het me verbeeldde. En toen het gerinkel aanhield, was mijn tweede gedachte dat ik veel te lekker lag en sliep! Maar op de gang hoorden we meer mensen, dus we hebben ons paspoort, visum en geld gepakt en zijn naar beneden gegaan. Er was geen vuur of rook te zien, dus gelukkig geen paniek; iedereen liep kalm naar buiten. Naast een aantal hotelgasten stond een grote brandweerauto op straat. Zeer indrukwekkend in nachtelijk Washington! Op een gegeven moment kregen we het signaal ‘veilig’. Er waren vrij veel jongeren aanwezig en een van hen had bij wijze van grap de sprinkelinstallatie geactiveerd, zich niet realiserend dat niet alleen de betreffende kamer, maar ook de aanliggende ruimtes automatisch blank werden gezet. We hadden eigenlijk dus zelfs nog geluk gehad dat we niet wakker werden van een koude douche! En ach, een pyamaparty in Washington heeft wel wat.