Busreis

Mijn oudtante van 82 ging vorige week met een busreis naar Aken, samen met haar vriendin en wat andere kennissen. Het was heerlijk weer en de buschauffeur leek een aardige man die duidelijk van plan was er een fijne dag voor hen van te maken. Mijn oudtante is een heerlijk mens, en op een gegeven moment, na het 39ste ‘potje met vet’ in c, was ze naar hem toegelopen en had hem een handjevol pinda’s gegeven. “Hier, omdat u met ons heel wat te stellen heeft, een knabbeltje voor onderweg! Wij zitten ons daarachter maar vol te stoppen en u kunt toekijken!”. De buschauffeur moest lachen en bedankte vriendelijk. Haar vriendin liet dit uiteraard niet op zich zitten en ging hem ook pinda’s brengen, samen met een bedankje voor de gezellige reis tot dusverre. Goed voorbeeld doet goed volgen, want nog geen half uur later stond de vijfde bejaarde dame zich stevig aan de stoelleuning vasthoudend naast de chauffeur met een vuistvol pinda’s. Toen de man vroeg waarom ze toch zo dol op pinda’s waren in plaats van schuimpjes of zo, antwoordde ze: “Klopt, pinda’s zijn funest voor ons gebit, maar we vinden de chocola die er omheen zit zo lekker!”

Advertenties