Druk

Er lag een spoedopdracht te wachten, dus ik was vroeger dan anders naar kantoor gereden. Op de glazen deur van mijn werkplek had ik een briefje geplakt: “a.u.b. niet storen tenzij dringend. Hartelijk dank”. En gewapend met een kop koffie toog ik aan het werk. Om na vijf minuten ruw onderbroken te worden door een binnenhollende collega: “Wil je even in mijn agenda kijken hoe laat ik die afspraak heb, ik heb mijn pc nog niet opgestart”. Zonder me om te draaien, wees ik naar het briefje. Hij keek, las en zei: “Ik heb je nu toch al gestoord, aaaah, kijk nou even!!”. Hij is vrij klein en het briefje hing hoog, dus voor de zekerheid hing ik er nog eentje bij, iets lager dan de vorige. Maar ik zat nog niet of de volgende kwam binnen: “Goedemorgen! Ik heb je zo lang niet gesproken, ik dacht, ik ga eens even langs. Hoe is het met je?”. “Druk, echt even heel erg druk, dus als je het niet erg vindt ….”. Deur weer dicht en nu twee briefjes erbij, strategisch geplaatst. Een tijdje ging het goed. Toen tikte een collega op de ruit en stak z’n hoofd om de deur: “Waarom hangen hier al die idiote briefjes? Krijg je aandacht te weinig aandacht of zo?” Ik vrees dat mijn ongenoegen tot op de gang te horen was!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s