Afblijven!

Gisteren had ik een nogal vervelende ervaring met de avondapotheek, waar ik medicijnen voor mijn moeder moest halen. De apothekersassistente had blijkbaar haar avond niet, want zelfs het openen van de nachtdeur kostte zichtbaar moeite. Terwijl het hoosde en ik dus even later letterlijk druipend voor de balie stond, dankzij haar strakke actie. Maar goed, toen ik thuiskwam, nam mijn moeder het meteen voor mij op. “Het nest, het wicht, de vervelende trut” en meer van dat soort benamingen werden aan het adres van de juffrouw gericht. “Als ze aan mijn dochter komen, dan komen ze aan mij!!” Die opmerking deed me goed. Vandaag werd een collega onheus bejegend. Zodanig zelfs, dat ik me diezelfde woorden hoorde zeggen: “Als ze het nog een keer doen, dan roep mij maar, hoor! Als ze aan jou komen, dan komen ze aan mij!” En ook zij genoot zichtbaar van deze blijk van collegialiteit. Toen mijn broer mijn Vriend voor het eerst ontmoette, nam hij ‘m in al zijn beschermende goedwillendheid even apart: “Wees lief voor mijn zus, want als je aan haar komt, kom je aan mij!” Waarop mijn Vriend zei: “Nou, als het jou niets uitmaakt, liever niet!”

Advertenties