Wie is wie?

Genietend van een paar daagjes samen weg zaten we in een gezellig restaurantje in Elst te eten. Het restaurantje zat behoorlijk vol met kleinere groepjes en een groot gezelschap recht achter ons. Toen het hoofdgerecht op tafel kwam, vroeg mijn Vriend of ik enig idee had van de samenstelling van die grote groep: familie, vrienden of collega’s. We waren het al snel eens: geen familie. Met name de heren (!) waren aan het woord en kenden elkaar duidelijk beter. De vrouwen waren rustig of spraken in tweetalletjes. Vrienden of collega’s dus. Op een gegeven moment werd het voor ons zelfs een uitdaging om erachter te komen. De gesprekken waren oppervlakkig en niet gerelateerd aan een gezamenlijk verleden. Net toen we om de rekening vroegen, tikte iemand tegen het glas en zei ‘Speech’. We verheugden ons op een aantal belangrijke aanwijzingen, maar tevergeefs: het hele gezelschap bulderde van het lachen en ging verder met het diner. We zullen het dus nooit weten.