Volksaard

Het skigebied dat wij het onze noemen, is erg klein en niet zo bekend bij de toeristen. We hebben wel wat andere nationaliteiten, maar het merendeel is Oostenrijker, Nederlander of Duitser. En als je er een middagje op je gemak naar kijkt, zie je de volksaard overduidelijk naar voren komen. Naast ons zat een groep van een man of tien. Luidruchtig, nadrukkelijk aanwezig, bierdrinkend en stoere verhalen vertellend over Wendy van Dijk en Liz Hurley. Nederlanders. Een stukje verder zat een mevrouw de hele tijd vuile blikken te werpen. Soms stond ze op, liep langs en maakte een snerende opmerking over eigendommen en afbakening. Duitse. Mijn moeder lag in een ligstoel waar zij ‘gisteren al’ haar oog op had laten vallen. En dan die andere groep. Goed, het merendeel werkt hier en behandelt ons dus als gasten. Maar de Oostenrijker is hartelijk, gastvrij en ontspannen. Tijdens een wandeling zal niemand je zonder te groeten voorbij lopen. Vriendelijkheid overheerst. En dat maakt ons verblijf hier tot een heerlijke week!