Ongelukjes

Wintersport is eigenlijk best een risicovolle sport, of je nu geoefend bent of niet. De ongelukjes stapelen zich ook dit jaar weer gestaag op. Paarse billen, een gekneusde duim, een verdraaide knie, een bult op een hoofd en een gekrenkt ego. Gelukkig niets ernstigs, alleen maar lastig. Dat was een paar jaar geleden een heel ander verhaal. Ik wilde mijn schoenen met achtersluiting dicht doen zonder te beseffen dat ik dicht bij een muurtje stond. Ik zwaaide van de ene kuit naar de andere en hoorde alleen nog een vreemde kloink. Bleek mijn schedel te zijn na een botsing met dat muurtje. En omdat ik scheel zag, zijn we toch maar even naar een dokter gegaan. Die verwees ons meteen door naar het ziekenhuis. Gelukkig was het slechts een zware hersenschudding, waar ik een paar maanden mee zoet ben geweest. Je vraagt je af waarom je zulke risico’s blijft lopen. Maar als je dan net als vandaag in een stoeltje over besneeuwde hellingen zweeft, de zon op je koude wangen en buiten het zachte praten van andere skiers en het zoemen van de lift niets hoort, dan weet je het weer: daar doe ik het dus voor.