Even geduld aub

Voor vandaag had ik een heel leuk stukje in mijn hoofd zitten. Humoristisch, tot de verbeelding sprekend en vol herkenbare onderwerpen. Echt zo’n stuk tekst waarvan je genoten zou hebben. Zou hebben. Als in verleden tijd. Want ik was daarbij een dingetje vergeten. Mijn vriendin trakteerde ons vanmiddag op een high-tea. De uitgebreide versie. Van twee tot vijf uur hebben we zitten kanen en theeleuten. Het was heerlijk, het was gezellig maar ik kan geen woord meer uitbrengen. Dus ook geen stukje schrijven. ’t Is gewoon teveel gevraagd op dit moment. Ik wil alleen nog op de bank zitten en uitbuiken. Dus even geduld a.u.b.