Disneyland Parijs

Vroeger, toen ik heel klein was, las mijn moeder verhaaltjes voor. Nog niet zo heel lang geleden heeft ze dat trouwens ook nog gedaan, maar daar kom ik een andere keer op terug. Die verhalen kwamen meestal uit een schitterend platenboek van Disney. Ik kende dus de Aristocats en Bambi op mijn duimpje. Toen Disney in Parijs aan het bouwen was, kon ik bijna niet wachten. Maar eindelijk was het dan zover: mijn eerste bezoek aan het pretpark. Ik kwam regelmatig in de Efteling en Fantasia, dus meende wel wat gewend te zijn op dat gebied. Mijn mond viel echter open. Het was alsof ik terug was in mijn jeugd en met mijn vinger de plaatjes bij de woorden aanwees. Ik herkende van alles, tot en met putdeksels. Sindsdien heb ik een jaarkaart, waarmee ik elke dag toegang heb. De reistijd naar Parijs valt mee, en gemiddeld breng ik 10 dagen per jaar in het park door. Collega’s en vrienden hebben de weg naar mij gevonden. Ik ben net een levende encyclopedie. Nog steeds geniet ik als dat kleine kind in mij, zodra ik voet zet in het park. Gelukkig is mijn Vriend na zijn eerste bezoek vorig jaar niet Disney-schuw geworden. En de volgende keer zit alweer in de planning, samen met een nichtje. Zij is razend enthousiast omdat ze mee mag, maar ook ik kan bijna niet wachten!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s