Nachtelijke humor

Gisteren zijn we dus naar Aluin geweest. Een komisch theaterstuk over de dreigende overbodigheid van mannen. Arend, Dennis en Marcel speelden met overtuiging. We hebben genoten van een avond vol humor. In de foyer borrelden we nog wat na en maakten kennis met de Vriend van Charlotte. We zijn om diverse redenen blij met hem: ik ben niet meer de laatstbinnengekomene, mijn schoonzusje is niet meer de langste en dat Charlotte blij is, spreekt voor zich. Hij zag er de humor wel van in. Op de terugweg, zo’n 15 kilometer voor ons huis, vond de auto van min Vriend het welletjes. Geen benzine, dan ook geen meter verder. De wegenwacht was vlakbij volgens de praatpaal, dus of we even wilden wachten. Een uur hebben we staan bibberen achter de vangrail. Een aantal passerende auto’s claxonneerden geamuseerd, Joost mag weten waarom. Maar een aardige jongen, de wegenwachtmeneer. Hij lachte ons schaamtegevoel vrolijk weg en sleepte ons naar het benzinestation 10 km verder. Toen ik afrekende, vroeg de man achter de kassa: “Stonden jullie zonder brandsto, meid?” Op mijn bevestiging vroeg hij of mijn Vriend er dan geen erg in had gehad. Toen ik allang in bed lag, hoorde ik hem nog bulderen van het lachen: “Nee hoor, ik reed en u weet wat dat betekent: een vrouw achter het stuur. We hebben een man nodig om ons op de lege tank te wijzen!’