Putlucht

Vrijdag gaan we naar een theatervoorstelling, geschreven en geregisseerd door mijn zwager: Putlucht. Het gaat over de demancipatie. Oftewel het overbodig raken van de man in onze maatschappij. Hij heeft voor de vrouw steeds minder waarde. Want zeg nu zelf: we kunnen babies krijgen door onszelf te klonen, echt veel gezelligheid brengt hij niet met z’n rug naar jou toe achter de pc en in het huishouden is zijn rol ook niet om over naar huis te schrijven. De vuilniszakken zetten we ook zelf wel buiten. Kortom: wat kan een man tegenwoordig nog, dat een vrouw niet kan? Tijdens de terugrit van kantoor naar huis sprak ik er met mijn (mannelijke) collega over. Hij begon meteen voorbeelden te verzinnen, want “dat moet toch niet zo moeilijk zijn!” Oorlog voeren? Kom nou, we willen niet eens oorlog voeren, dat wil de man. De 300 meter in 19,2 seconden afleggen? Waarom zou een vrouw dat dan willen kunnen? We kwamen er niet uit. Ik ben heel benieuwd naar de voorstelling. Zijn mannen binnenkort inderdaad overbodig?