Pinguins

Gisteren hoorde ik het op de radio. Sindsdien speelt het door mijn gedachten: de pinguins in Burgers Zoo hebben het op dit moment zo koud, dat ze hun verwarmde binnenhokken niet uit te branden zijn! Voor zover ik weet moeten ze nu toch jubelend en juichend buiten staan, blij met het feit dat hun adoptieland eindelijk overeenkomsten vertoont met hun geboortestreek. Maar nee. Ze zijn inmiddels letterlijk en figuurlijk zo ver verwijderd van hun voorouders dat ze zich die tijd niet eens meer onbewust kunnen heugen. En dus in hongerstaking gaan als ’s avonds de electische dekentjes niet aan staan. Aan de ene kant is het vermakelijk, pinguins die de warmte opzoeken, maar aan de andere kant klopt er toch ergens iets niet helemaal. Ik ben er dus ook nog niet uit of ik het nu een mooi of een triest verhaal vind.