Eten versus gedachten

Nee, dit is geen verkapte link naar de afvalrace. Ik heb er even over nagedacht, maar ik weet niet precies hoe ik dit item moet noemen om duidelijk te maken wat ik bedoel. Sinds ik actief blog valt het me op, dat sommige volstrekt willekeurige onderwerpen ineens op allerlei los van elkaar staande terreinen opduiken. Nu ook weer. Ineens heeft ‘iedereen’ het er namelijk over dat eten en gedachten niet los van elkaar staan. Dat als je ooit ziek bent geweest van mosselen, je geen schelp meer kunt zien zonder misselijk te worden! Mijn schoonnichtje heeft het met pannenkoeken, mijn broer met aardappelpuree sinds hij de dienstplicht (hij is al belegen) achter de rug heeft en mijn carpooler met chocoladeletters (puur), nadat hij er als kind stiekum drie achter alkaar opat en vervolgens behoorlijk misselijk was. Ikzelf had het ooit met kip, maar gelukkig ben ik er overheen gegroeid (ben echt dol op kip). Terwijl iedereen weet dat het eigenlijk onzin is. Dat het tussen je oren zit, in plaats van een verdieping lager. Maar niemand die er iets mee kan of wil doen. En dat vind ik dan weer opvallend.