Levenslessen

Er was eens een ezel. Die viel in een diepe put. Zijn baas kwam langs en hoorde het dier erbarmelijk balken. Hij dacht even na en besloot toen dat a) het dier al oud was en b) de put gevaarlijk was en dus moest worden gedempt. “Een en een is twee”, dacht hij. Hij belde zijn buren of ze hem wilden helpen de put dicht te gooien. Al gauw viel het eerste zand op de kop van de ezel. Die schrok zich natuurlijk een hoedje! Na een kwartiertje keek de baas in de put om de vorderingen te zien. Wat hij zag, verbaasde hem behoorlijk. Want wat bleek: iedere keer als er zand op de ezel viel, schudde hij het van zich af en ging een stapje hoger staan. En al gauw kon hij over de rand van de kuil springen, de vrijheid tegemoet. Moraal van dit verhaal: het leven gooit een hoop vuil over je heen. Het is de kunst om het van je af te schudden. Zie elk probleem als een opstapje. Je kunt uit de put komen door niet op te geven en door te zetten. En wat die ezel betreft: hij heeft z’n baas opgezocht en ‘m een flinke trap na gegeven.