Time flies …

In deze dagen voor het vertrek sta je wat nadrukkelijker stil bij het aspect ‘tijd’. Het lijkt allemaal zoveel langer te duren voro het zover is en aan de andere kant vliegt de tijd voorbij terwijl je nog zoveel moet doen. Ik kreeg een gedicht van een vriendin toegestuurd gisteren, dat ook over de tijd ging. Hoe lang duurt een uur voor verliefden die elkaar weer zullen zien. Hoe lang duurt een seconde van een ongeluk met nare afloop. Er stonden schitterende platen bij, maar helaas werd ook dit gedicht afgesloten in de trant van: stuur door aan zoveel vrienden, dan krijg je geluk in de komende vier dagen. En dat vind ik dan weer zo jammer. Vaak staat er zelfs iets bij van ‘als je het niet doet, zal het ergste je overkomen’. Daar ben ik helemaal allergisch voor. Kortom, mooie gedichten zijn absoluut aan me besteed, maar spaar me de kettingbrief!