Zwarte Piet

We zouden even naar het centrum gaan. Het schilderij stond klaar en de ring is helaas iets te groot dus moest geruild worden voor een kleinere. We stonden voor het voetgangersstoplicht te wachten. Mijn Vriend hield mijn hand vast en bemerkte ineens grote spanning. Hij keek verbaasd opzij en zag mij helemaal dolenthousiast stralen en met de andere hand naar de overkant wijzen. Hij keek. Hij keek nog eens. Hij keek niet begrijpend. “Zwarte Piet”, stamelde ik. “ZWARTE PIET!” Ik kon nauwelijks wachten tot het licht op groen stond en trok mijn Vriend zo snel als maar mogelijk mee naar de overkant. Eenmaal bij Zwarte Piet aangekomen, aarzelde ik even om het muntje in de collectebus te stoppen. Toch wel onder de indruk van al dat zwart. Zwarte Piet bemerkte mijn aarzeling en sprak op donkere toon: “Volgens mij ben jij een beetje stout geweest!” Waarop mijn Vriend antwoordde: “Nou en of!!” En mij schaterend met zich meetrok.