De elfde van de elfde

Vandaag is het de 11e van de 11e. Voor de carnavalsliefhebbers onder ons een dag vol leut en gezelligheid. Maar ik behoor dus niet tot die categorie. Waarschijnlijk is dit terug te voeren naar mijn jeugd. Mijn moeder was een vlijtig naaister en mijn broer en ik zagen er dus altijd tiptop uit. Ook met carnaval. Vond zij. Ik geloof dat we best gemakkelijke kinderen waren (en zijn), maar als ik nu terugkijk naar de vele foto’s, dan vraag ik me soms toch af of ew niet het een en ander verdrongen hebben. Neem nu die keer dat we allebei in een konijnenpak zijn gehesen! Een beige, zacht en harig pakje, met slofjes en wantjes. Een muts eraan vast, met van die lange zachte oren. Een knap staaltje werk. En aandoenlijk. Vonden alle volwassenen. Er is een foto van ons aan de kant van de weg, kijkend naar de optocht, terwijl de omstanders bewonderend naar ons kijken. Wij waren dus letterlijk het haasje. Hoe het ook zij, mijn broer en ik hebben een grondige hekel aan carnaval. We houden ons verre van alle festiviteiten en verkleedpartijen. Maar voor al degenen die het hier niet mee eens zijn: veel plezier vandaag en alaaf!